تبلیغات
شه ‌ما مه خاڵ خاڵ - حکایتی از گلستان

حکایتی از گلستان

نویسنده :
تاریخ:پنجشنبه 8 تیر 1391-08:19 ق.ظ

دو کس رنج بیهوده بردند و سعی بی فایده کردند یکی آن که اندوخت و نخورد و دیگر آن که آموخت و نکرد .

علم چندان که بیشتر خوانی      چون عمل در تو نیست نادانی

نـه محقق بــود نـه دانشمند          چـارپاپیی بــر او کتابی چند

آن تهی مغــز را چه علم و خبر      که بـر او هیزمست یا دفتر ؟



نوع مطلب : ادبی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
مرتضی فیضی از پایگلان
جمعه 9 تیر 1391 11:25 ب.ظ
سلام آموزنده بود- پاینده باشید
به ما هم سری بزنید
پاسخ : سلام ؛
همچنین ،
چشم .
خاتوونی زستان
جمعه 9 تیر 1391 12:54 ق.ظ
چیزی برای گفتن ندارم.
چون بیشت ما آدمای این زمونه اینجوری هستیم.
پاسخ : همین که به قصورات اقرار می کنید خودش خیلیه ، اقرار به کم کاریهامون خودش بخشی از کاره و تلاش در جهت برطرف کردنشون بخش دیگر آن .
در حالی که خیلیا هستن حتی پیش خودشون و خدای خودشون حاظر به اقرار اشتباهات و کاستیاشون نیستن !!!
حه میدخون دل
پنجشنبه 8 تیر 1391 11:45 ق.ظ
سلامی بو وه ش ته ر جه وه ر که مه ری
به سوز ته رجه سوز شنو سه حه ری
ده س وه ش کا میلاد
هیوا داره نا تاومی په ی په ره دای زوانی کوردی (هورامی)جه دنیا ئاروینه خاس ته رهول ده یمی تا ئی مه یچ پیسه نته وه کا ته ری بلمی وه لیوه
په نه وه ش حالینمی سه ردانی ئی مه یچ که ردی
پاسخ : سڵامـوو خه یر ئامه ی په ی شمه کا حه مید ؛
ئه منیچ پـێسه و جه نابیتان هیواداره نان پتاومێ زوانه که یمان جه زه ردیو بێ ره نگینه لا به یمـێو که رمێ کارێـوه که هه ر پاسینه هه ن بـژناسیـۆ .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.