تبلیغات
شه ‌ما مه خاڵ خاڵ - مطالب دینی

ترجمه هایی از سوره اخلاص

نویسنده :
تاریخ:پنجشنبه 17 آذر 1390-12:17 ب.ظ




------>1


به نام خداوند هر دو جهان
که بخشنده است و بسی مهربان

بگو (ای پیغمبر به مخلوق ما)  //  بود او به عالم یگانه خدا -1-

خدایی که او را نباشد نیاز  //  ولی دست هر کس به سویش دراز -2-

نزاد است و زاییده هرگز نشد -3-  //  وراهم شبیهی و همتا نبد -4-

ترجمه منظوم، اثر رضا ابوالمعالی(کرمانشاهی)


------>2

به ناوی خوای به خشه رو دڵاوه

بلی: خوا تاک و ته نیایه -1-

خوایه کی بی نیاز -2-

هیچ شتیک لیی نه بووه و له هیچ شتیکیش نه بووه -3-

وه هیچ هاولف و هاوتایه کیش بو ئه و نیه -4-

ترجمه ماموستا محمد صالح ابراهیمی



ادامه مطلب

نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

ترجمه هایی از سوره حمد

نویسنده :
تاریخ:سه شنبه 15 آذر 1390-08:28 ب.ظ



------>1


به نام خداوند هر دو جهان
که بخشنده است و بسی مهربان

ستایش خدا را که اندر جهان // بود پروراننده ی انس و جان -2-

که بخشنده و مهربان بر حق است -3- // به روز جزا مالک مطلق است -4-

تو را می ستاییم و جوییم بس // مدد از تو ای خالق دادرس -5-

(ره کج فزون است و درمانده ایم) // ره راست بنما تو را بنده ایم -6-

رهی را که نعمت نمودی عطا // به پیغمبران خود و اولیا

نه آنکه غضب گشتگانت روند // نه راهی که که گمره در آن می شوند -7-


ترجمه منظوم، اثر رضا ابوالمعالی(کرمانشاهی)


------>2

به ناوی خوای به خشه نده ی میهره بان

سپاس بو ئه و خوایه که په روه ردیگاری جیهانیانه -2-

به خشه نده ی میهره بانه -3-

خاوه نی روژی په سلانه -4-

خوایا ئیمه هه ر ته نیا تو ئه په رستین و ته نیا له تو داوای یارمه تی ئه که ین -5-

ئیمه به ریی راست رینوینی بکه -6-

ریی که سانی که نیعمه تت پییان داوه نه ریی ئه وانه ی که رقت لییان گرتووه و نه ریی گومرییان -7-


ترجمه صدیق صفی زاده




ادامه مطلب

نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

"عید سعید فطر مبارک"

نویسنده :
تاریخ:سه شنبه 8 شهریور 1390-09:08 ب.ظ

خداحافظ ماه پروردگار الرحمن الراحمین

خداحافظ ماه لحظه های افطار و سحر

خداحافظ ماه نعمت و رحمت و برکت

خداحافظ ماه شب های نورانی قدر



نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

"حلول ماه رحمت مبارک"

نویسنده :
تاریخ:دوشنبه 10 مرداد 1390-01:02 ق.ظ

 

مرحبا ای ماه نزول رحمت - ماه تسبیح و تلاوت

امروز از عرش خدا بوی عطر رمضان به مشام زمینیان عالم رسید. زمین خوشبوتر از همیشه در شراب عشق الهی به مستی دیوانه وار رسید. کعبه ی دل امشب از غبار وسوسه ها زدوده خواهد شد.

آری مرحبا گویان به پیشوازت آمدیم تا در سجاده سبز حضور سالکان و میهمانان دعوت الهی ما را نیز چون عاشقان واقعی در پرواز ملکوتی سوار بر بال جبرئیل امین کنی و دانه های سبز تسبیح استغفارمان را استجابت فرموده و با باران اشکمان، ریشه های درخت ایمان را در کلبه غبار گرفته دلمان، آبیاری کنی. دستان قنوتمان را از آسمان رحمتت پایین نمی کشیم مگر اینکه تمام وجود مادیمان را لبریز از عشق فرمایی. حضرت عشق دستان تهیمان را می بینی؛ در ماندگان درگهت هستیم. در این ضیافت الهی بهره ای از آن همه اکرام نیز نصیب ما بفرما: آمین یارب العالمین



نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

حجّ تولدی دوباره (به مناسبت بازگشت حجّاج بیت الله الحرام)

نویسنده :
تاریخ:چهارشنبه 10 آذر 1389-06:53 ب.ظ


قال رسول‌الله (صلی ‌الله‌ علیه‌ وسلم): «من حجّ فلم یرفث و لم یفسق رجع کیوم ولدته أمّه»

گر گذری هست و نه در کوی توست بر خطاست
ور نظری هست و نه بر روی توست نابجاست [وثوق‌الدوله]


حجّ زیات کردن خانه بود
حجّ رب البیت مردانه بود

کعبه را گر هردمی عزی فزود
آن ز اخلاصات ابراهیم بود

فضل آن مسجد زخاک و سنگ نیست
لیک در بناش حرص و جنگ نیست

بر در این خانه گستاخی ز چیست
گر همی دانید کاندر خانه کیست

جاهلان تعظیم مسجد می‌کنند
در جفای اهل دل جد می‌کنند

آن مجاز است این حقیقت ای خران
نیست مسجد جز درون سروران

مسجد کان در درون اولیاست
سجد‌ه‌گاه جمله است آنجا خداست

کعبه‌ی مردان نه از آب و گِل است
طالب دل شو که بیت الله دل است

صورتی کان فاضل و عالی بود
او ز بیت الله کی خالی بود

کعبه بنیاد خلیل آذر است
دل نظرگاه خلیل اکبر است [مثنوی]



حجّ تمرین بندگی است، تمرین اصلاح موضع‌گیری‌هاست، تمرین توحید است و تجدید بعیت و پیمان بندگی است، تمرین باهم بودن است، تمرین برای هم بودن است، تمرین پروانه بودن است، تمرین فرار از ظلمت‌هاست، تمرین رفتن به سوی نور خداست، تمرین دوری از گناه است، تمرین انجام طاعت است، تمرین از خود بریدن و به خدا رسیدن است.
چه زیباست! پروانه‌وار و عاشقانه و عارفانه به سوی یار رفتن، و دور خانه‌ی یار گشتن، از خواستن و طلب‌کردن، برای او گریستن، از همه‌کس و همه چیز بریدن!
چه زیباست! محبوب و معشوق واقعی را یافتن، چه زیباست! از خود مرکزی و خودمحوری فاصله‌گرفتن و خدا مرکز شدن. چه خوب بود که مردمان همیشه با این مرکز در ارتباط بودند و مقام قرب در گرو همین ارتباطات است. این ارتباط و اتصال است که انسان را از صفر بودن، پوچ‌بودن بی‌هویت بودن می‌رهاند و به یک می‌رساند.
بله همه و همه صفری بیش نیستند اما همین صفرها برای این‌که به ارزش برسند، به کمال برسند، نیازمند بودن با یک هستند، آن یک که احد است، آن یک که هیچ نیست جز او. آن یک که همه در مقابل او هیچ هستند، این یک همان یک است که ما را از صفر بودن می‌رهاند، چرا که هر کس در مقابل چیزی که به ما می‌دهد توقع چیزهایی را از ما دارد؛ تنها احد است که از ما چیزی نمی‌خواهد، چیزی نمی‌ستاند بلکه هر چه داریم از اوست. و «إنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ‌اللهِ لاتُحْصُوهَا» بلکه اوست که ما را از دست ما نجات می‌دهد، اوست که ما را دعوت به هجرت از خود و رفتن به سوی خودش می‌کند. «فَفِرُّوا إلَی‌اللهِ» اوست که به ما می‌گوید: مانند ابراهیم موحد باشیم و موحود بودن در گرو بریدن از میل‌ها و محبت‌هاست. «لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّی تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ» تا از محبوبات نبرید به مبرورات نمی‌رسید، تا از خوشی‌ها نگذرید به خوبی‌ها نمی‌رسید تا تلخی‌ها را به جان نخرید به آرامش‌ها نمی‌رسید.
بله، حجّ تولدی دیگر است، تولدی از مادر ایمان، حجّ سبک‌شدن از گناهان و معاصی است، حجّ نقطه‌ عطف حیات انسان مسلمان است، حجّ تمرین توجه است، حجّ نفی نامتوازنی‌هاست، حجّ تمرین دوری از حلال‌هاست، حجّ جلوه‌ی عملی و عینی از نمازی است که با تکبیرة‌الاحرام آغاز و با سلام پایان می‌یابد. حجّ نفی تبعیض‌هاست. در حجّ همه می‌روند تا به خدا بگویند ما بنده‌ی توییم، می‌روند تا آینه‌ی دل را با جلای ذوالجلال جلا و صیقل دهند، می‌روند تا معنی جدید و تازه‌ای برای زندگی و حیات بیابند و این معنی چه می‌تواند باشد غیر از بندگی، چرا که زندگی یعنی بندگی و اگر معنی بندگی را از زندگی حذف کنیم چیزی باقی نمی‌ماند. گفتیم حجّ تمرین بندگی است اما بندگی چیست و بنده کیستن؟ بندگی یعنی بریدن از اغیار و پیوستن به یار، بندگی یعنی بریدن از پوچی‌ها، کاستی‌ها، ضعف‌ها، اضطراب‌ها و رسیدن به ارزش‌ها، قوت‌ها، امنیت‌ها و ... .
بندگی یعنی تسبیح و این تسبیح است که عزت و حکمت به دنبال دارد، تسبیح است که انسان را صاحب عزت و حکمت می‌کند، چرا که خداوند در مقام تسبیح‌کنندگان از خود به عزیز و حکیم یاد می‌کند. تسبیح یعنی فرار از تنبلی‌ها، کسالت‌ها، جبن‌ها، بخل‌ها، ناتوانی‌ها و رسیدن به نشاط‌ها، شهامت‌ها، شجاعت‌ها، خشیّت‌ها و کَرَم‌ها است.
تسبیح یعنی این‌که انسان وضعیت موجود خود را با وضعیت مطلوب بسنجد و در راستای از میان برداشتن فاصله‌ها و موانع میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب قدم بردارد.
چرا که بسیاری از اوقات برخورداری‌ها، داشتن‌ها ما را از رسیدن و حفظ ارزش‌ها و بودن‌ها باز می‌دارند.
بله ضرورت دارد برای اهل تسبیح‌شدن تفاوت میان داشتن و بودن را بهتر بدانیم و مرز آن دو را بیشتر بشناسیم.
آیا هر داشتن و برخوردار شدنی ارزش آن را دارد که بودن و هستی و وجود خود را برایش قربانی کنیم.
بله، در حجّ با این مفاهیم و مضامین بیشتر آشنا می‌شویم و این معنی در «منا» به اوج خود می‌رسد آنجا که خداوند به ابراهیم خلیل دستور می‌دهد که برای حفظ هویت‌ها و بودن‌ها باید از بعضی از برخورداری‌ها و داشتن‌ها چشم‌پوشی کند، قربانی کند عزیزترین‌ را، اسماعیل را و با این قربانی‌کردن داشتن‌ها است که بودن‌ها جاودانه می‌شوند، بودنی که فنا به دنبال ندارد.
در حجّ می‌آموزیم که همه کس و همه چیز را برای یار بخواهیم، می‌آموزیم که فقط از او بخواهیم آن‌هم نه چیزهایی حقیر و دنی بلکه کام دل و آرزوی جان.
می‌آموزیم که مانند ابراهیم بخواهیم: «رب اجعلنی مقیم الصلاة»
می‌آموزیم که اهل توکل باشیم: «و من یتوکل علی الله فهو حسبه»
می‌آموزیم که بیشتر در خدمت یار باشیم و با این خدمت به عزت و کرامت می‌رسیم و نهایتاً می‌آموزیم که به درگاه غیر خدا ننالیم و از غیر او چیزی نخواهیم و تنها او را بندگی کنیم و بس.

نویسنده‌: دکتر محمود ویسی

 

منبع : پایگاه اطلاع رسانی اصلاح



نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 

حج واقعی کدام است؟

نویسنده :
تاریخ:شنبه 22 آبان 1389-06:13 ب.ظ

لبیک اللهم لبیک إن الحمد و النعمة لک و الملک لا شریک لک
(اللهم اغفرللحاج و لمن استغفرله الحاج)

به بهانه فر ا رسیدن موسم حج مناسب است قدری پیرامون حج و جایگاه آن در میان شعائر بزرگ دینى مان سخن بگویىم. حج عوام قصد کوی دوست است و حج خواص میل روی دوست.
کعبه ی گل محل طواف خلایق و کعبه ی دل مطاف الطاف خالق است. آن مقصد زوار است و این مهبط انوار. آنجا خانه است و اینجا خداوند خانه.


ای قوم به حج رفته کجائید کجائید
معشوق همین جاست بیائید بیائید

صد بار از آن راه بدان خانه برفتید
یک بار از این راه بدین خانه درآیید

ای درویش حج خانه ی خلیل آسان است اما حج حرم جلیل کار شیرمردان است
ولکل عمل رجال ...

کعبه ی مردان نه از آب و گل است
طالب دل شو که بیت الله دل است

حج ترجمه آشکار عبودیت و استعانت به درگاه خداوند است او که نعم المولی (بهترین معبود) و نعم النصیر (بهترین معین و یاور ) است. حج تمرین اعتصام و تمسک جستن به مولایی است که همو مولاست و دیگران هیچ.
حج تمرین بندگی و اصلاح موضع گیری هاست. تمرین با هم بودن و برای هم بودن است. تمرین از خود موجود فاصله گرفتن و به خود مطلوب رسیدن است. تمرین فرار از ظلمات و رفتن به سوی نور واحد است. تمرین اطاعت و فرمانبرداری و دور ی از گناه است. تمرین از خود بریدن و به خدا پیوستن است. چه زیباست هنگامی که پروانه وار و عاشقانه به دور یار گشتن، به سوی یار رفتن، از او خواستن و طلب کردن، بخاطر او گریستن و از همه کس و همه چیز بریدن، چه زیباست معشوق و محبوب واقعی را یافتن و از خود مرکزی و خود محوری فاصله گرفتن و خدامرکز و خدامحور شدن. بله حج تمرین از صفر گریختن و به یک رسیدن است. این یک، همان یک است که همه در مقابل او هیچ هستند.
یکی هست و هیچ نیست جز او
وحده لااله الا هو

در حج همه آمده اند تا به خدا بگویند ما بنده ی توایم، آمده اند تا آینه دل را با جلای ذوالجلال جلاء و صیقل دهند، آمده اند تا معنی جدید و تازه ای برای زندگی بیابند و آمده اند تا از اغیار ببرند و به یار به پیوندند. آمده اند تا از قید داشتن ها برهند و به بودن ها برسند. آیا هر داشتن و برخوردار شدنی ارزش آن را دارد که بودن و هستی و کیان خود را برایش قربانی کنیم؟
قربانی کردن داشتن ها و برخورداریها برای رسیدن به بودن ها و اصالت ها پیام نهایی حج است و این همان حق تقوی است که فلسفه حج را معنا می کند. در حج می آموزیم که مانند ابراهیم بخواهیم، خواستنی که به ما عروج و کمال و توسعه شخصیتی ببخشد.می آموزیم که کام دل وآرزوى جان بخواهیم. حج تمرین اهل سوز و ساز شدن است. سوختنی که ساختن به دنبال دارد ارزشمند است و این سوز و سازها در ىکاىک مناسک حج از احرام و طواف گرفته تا سعی بین صفا و مروه و وقوف در عرفه و حلق و تقصیر اشکار است. با پوشیدن احرام تصمیم می گیریم که اهل سوز شویم و با خروج از احرام باید ساختن را آغاز کنیم. در طواف اهل سوز شدن را تمرین می کنیم و از او می خواهیم که این سوز را در ما تداوم بخشد و ساختن بعد از طواف در گرو حرکت کردن بر مدار و مرکز اوست. در سعی بین صفا و مروه از سوز و گداز هاجر یاد می کنیم و اهل صفا می شویم و به شکرانه اهل صفا شدن در مروه با حلق یا تقصیر آماده ی ساختن می شویم و در عرفات به معرفتی می رسیم که سوز خود را آگاهانه گردانیم و با سوختن عهد و پیمان ساختن را با خداوند تجدید کنیم. معرفتی که از اعتراف بر گناه و تقصیر حاصل میشود محرک منبع فیاض مغفرت و رحمت پروردگار است. در عرفات می آموزیم راه و رسم سوختن و ساختن ایثارگرانه را، می آموزیم که باید اهل عرفات شویم چون الحج عرفه بله عرفه نوروز حج است و چه روزی باشکوه تر و تازه تر و پربارتر و سازنده تر از عرفه، عرفه در حج مانند شب قدر در رمضان است و اگر قدر شب قدر دانسته شود سبب مغفرت همه گناهان می شود.
عرفه نیر این چنین است و به فرموده پیامبر وارد در حدیث صحیح که امام مسلم روایت کرده: یکفر السنه الماضیه و الباقیه گناهان یک سال قبل و بعد را می پوشاند و بهترین روز سال است چرا که در حدیث دیگر وارد است:"مامن یوم اکثر من ان یعتق الله فیه عبدا من النار من یوم عرفه" هیچ روزی نیست که بیشتر از روز عرفه خداوند بندگان را از آتش جهنم آزاد کند.
به دنبال ماه مبارک رمضان عید فطر و شکفتن و بازگشت به فطرت و به شکلی تولدی دوباره را برای انسانها شاهدیم و به دنبال روز عرفه، عید قربان و بازگشت به خویشتن خویش و راه و رسم قربانی و تقرب و نزدیک شدن به خداوند را می آموزیم. پس عید فطر و عید قربان هر دو به نوعی تولد دوباره ی انسان را رقم می زنند.
کوتاه سخن اینکه حج جامع همه ی عبادات است یعنی نماز است، روزه است، زکات است و رسیدن به مقام قرب الهی است، قربی که در صدق و صفا و وفای ابراهیم و هاجر و اسماعیل خود را می نمایاند و اگر کسی اهل صدق و صفا و وفا نشود حج نکرده است. باشد که بتوانیم در روزهای آغازین ذی الحجه اگر چه توفیق انجام این عبادت بزرگ را با حجاج بیت الله الحرام پیدا نکرده ایم اما دلمان را به خدا بدهیم و با کثرت عبادات در روزها و شب های دهه ى آغاز ین ذی الحجه و احیاء روزه ی روز عرفه (روز نهم ذی الحجه) با حجاج بیت الله الحرام همراه شویم و در روز دهم عیدقربان را عید بندگی و قربانی کردن هر چه که مانع بندگی است بگردانیم.

مترس از جانفشانی چون طریق عشق می پویی
چو اسماعیل باید سر نهادن روز قربانی

والسلام علینا و على عبادالله الصالحین
دکتر محمود ویسی



نوع مطلب : دینی 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات()